Mieza a


      

 A NUESTROS MAYORES

                    Pasito a paso yo ando,
                    las piernas me pesan ya,
                    lo voy notando en mi cuerpo,
                    la vejez, cercana está.

                    pero, yo no siento pena
                    estoy alegre, ¿verdad?
                    porque me voy acercando paso a paso
                    a la ANCIANIDAD.

                    Ancianidad,
                    ¡qué nombre más dulce tienes!
                    ¡qué ventajas nos traerás
                    si nos das un rostro enjuto 
                    si sólo se ve bondad.

                    Despacito, despacito,
                    mi vejez encontraré,
                    pero siempre en mi interior
                    muy joven me sentiré,
                    pues mi conciencia tranquila,
                    otra cosa no ha de ser,
                    mas que belleza de paz
                    de las conciencias ocultas
                    que regalar por doquier
                    una mirada muy dulce
                    si ancianos nos gusta ser.

HORTENSIA PASCUA 



volver